หลายคนไปรับประทานอาหารในร้านอาหารดีๆ ในร้านมักจะมีผ้ากันเปื้อนให้ หลายคนสงสัยว่า ทำไมต้องมีผ้ากันเปื้อนด้วย แล้วใครเป็นคนคิดพีธีการในการใช้ผ้ากันเปื้อนขึ้น ?
ประมาณศตวรรษที่ 15-16 ในประเทศอังกฤษยังไม่มีมีดโกนหนวด ผู้ชายส่วนใหญ่จึงไว้หนวดเครายาวรุงรัง ซึ่งหนวดเครานี้เองที่เป็นอุปสรรคสำคัญในการรับประทานอาหาร (ในสมัยนั้นยังไม่มีการผลิตช้อนส้อมมาใช้เป็นอุปกรณ์ในการตักอาหาร ทำให้ผู้ชายยุคนี้ต้องใช้มือหยิบอาหาร
และนี่ก็เป็นสาเหตุทำให้เครายาว ๆ นั้น ตกลงไปในอาหาร เลอะเทอะเปอะเปื้อนไปทั้งเคราและเสื้อผ้าที่สวมใส่ ไม่เพียงเท่านี้ เมื่อรับประทานอาหารเสร็จแล้ว คุณผู้ชายมักจะเช็ดปากที่แขนเสื้อของตัวเอง!
คุณแม่บ้านที่ต้องรับบทหนักในการทำความสะอาดเสื้อผ้า จึงคิดหาวิธีป้องกันไม่ให้เสื้อผ้าเลอะเทอะขึ้น โดยการน้ำผ้ามาผูกไว้ที่คอคุณสามีเพื่อป้องกันไม่ให้เสื้อผ้าเลอะ ผลปรากฏว่า ผ้าผืนนั้นไม่เพียงป้องกันเสื้อผ้าเลอะเท่านั้น แต่ยังเป็นการช่วยให้คุณผู้ชายมีผ้าเช็ดปากเพิ่มขึ้นอีกด้วย
จึงมีการนำผ้ามาผูกคอไว้เพื่อเป็น “ผ้ากันเปื้อน” ทุกครั้งที่รับประทานอาหาร จนได้รับความนิยมใช้กันมา และถูกดัดแปลงมาเป็นผ้ากันเปื้อนที่วางบนตักในระหว่างรับประทานอาหารใน ปัจจุบันนั่นเอง…^^
เรียบเรียงโดย : หัวพุดเดิ้ล